I en lille by boede der en kvinde med et dårligt ry. Hun hørte, at Jesus var i Simons hus. Hun gik derhen med en flakon dyre parfumer og kastede sig ned ved Jesu fødder. Hun græd, og hendes tårer faldt på hans fødder. Derefter tørrede hun dem med sit hår, kyssede dem og hældte parfumen ud over Jesu fødder. Da farisæeren Simon så dette, tænkte han: Hvis Jesus virkelig var sendt af Gud, ville han vide, hvem denne kvinde er, og han ville ikke lade hende røre ved sig.
Jesus reagerede straks på de tanker, der kredsede i Simons hoved:
Na to Jezus rzekł do niego: Szymonie, mam ci coś powiedzieć. On rzekł: Powiedz, Nauczycielu! Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował? Szymon odpowiedział: Sądzę, że ten, któremu więcej darował. On mu rzekł: Słusznie osądziłeś. Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje. Do niej zaś rzekł: Twoje grzechy są odpuszczone. Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza? On zaś rzekł do kobiety: Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju! Ewangelia św. Łukasza rozdział 7, wersety 40 - 50